Väör eige däör kaere
Ein kwestie die väör michzellef gein kwestie zooj mótte zeen. Gooj väörnemes väör ’t noewe jaor. ’t Jaor woor nog gein keteer aod en ich zoot alweer aan ein noe fles beer. Nog väördet we 4 oor óngerwaeges woore, loog ich al te laat in bèd. Nao 11 oor, stóng ich te duf op. Biej ’t verplichte rundje noejaorswinse gaapdje ich ónbelaefdj väöl. Ich haaj zelfs neet de enerzjie óm eine daag oetstèl aan te vraoge väör mien gooj väörnemes.
Wie good is ’t den, det de natuur gewuuën de helpendje handj nao dich oetstèktj. Snieë! Waat eine mazzel. Gedwónge waere oze haost efkes eine of ein paar daag te parkere. Uiteraard verzètte we ós d’r massaal taege. De tillevisie is d’r vol van. Mer baatj ‘t? Niks! Eigelik is ’t advies “kieke wat waal kèn”, det mich mieër den èns is ingepaeperdj, van toepassing op bienao alles in ‘t laeve. Op sommige hieële heldere momente snap ich det.
In december 1978 zooje wae nao Heytse gaon väör ’t jaorlikse zaalvoetbaltoernooi. Get woeë ich mich al maondje op gespitst haaj. Mer wie ich de gordiene aope deej, loog d’r eine berg snieë väör de däör dae ich toet den nog noeëts gezeen haaj. “Doe bliefs toes” waas ’t ónverbiddelikke verdict. De stoum dae toen oet mien naas en oeëre kwoom, mook ’t aordeil neet anges en leet de snieë ouch neet sjmölte. Mer, mien laeve ging door en saoves waerdje ’t gewuuën weer duuster. En de daag daonao weer leecht.
Ouch ich waer óngertösse in 2026 erg ónröstig van alle waereldse ónröst. Mer bènne ’t bereik van ós mäögelikhede geuftj de snieë ós waal de unieke kans óm ’s väör eige däör te kaere. Get waat we väöl dökker zooje mótte doon. Det we ós terecht drök make äöver dae gek in de U.S.A., wiltj neet zègke det we mer mótte wegkieke van de probleme in eige landj, provinsie of dörp. Dus höp, pak die snieësjöp of dae baezem en gank kaere. En as se daonao vaerdig bös gei se daonao in de sjpeegel kieke. Moog se mèt ’t fris roeëd oppe wange bèst efkes kontent zeen. Doe mós örges beginne.
Gr Hans