D’r zeen van die daag, waeke of maondje det ich get väöl stóf toet naodinke höb. Of is ’t noe staof of stoef? Dao gaon wae al. Weer get óm in de intieme kring van platsjrievers eine aovendj aan te verzjwaarse en ’t toch neet èns te waere. Of waas ’t noe wäöre?
Wie ’t zoeë drueg woor en ós rame bienao 24/7 aope sjtónge, haaj ich in eder geval väöl staof. Oppe vènsterbank, op ’t buro en oppe kaste van mien laes- en meziekkamer. En oppe door ouch in mien gedachten. Wie ich mien mooder nog ’s aojerwèts vroog óm ein kepotte bóks te nèje mós zuuj ieërst örges stoef haole.
Mer det staof, stoef of stòf in mien gedachten ……? Staof, stoef of stóf toet naodinke. Woeë ich al maondje op vastloup is de meneer woeë op wae, de miense in de waereld, mèt elkaar ómgaon. Ich hoof det hiej neet verder oet te lègge. Nemes laeftj ónger ein steinmassa ter gruuëte van de Alpen óm neet te weite, woeë dit äöver geit. Op dees meneer gaon wae natuurlik noeët mieër toet oplossinge kome. Door ’t d’r väöral neet same äöver te höbbe, door neet wiejer nao te dinke as det ós eige naas langk is, waerdj messjien aaf en toe ein probleem opgelostj, mer kriese der altied anger probleme väör trök.
Óm ein relatief óngevieërlik väörbeeld te gaeve, woeë ich neet drek mien hoes väör hoof te barrikadere: de wermtepómpe. Lostj messjien ’t ein op, mer zadeltj ós drek op mèt tig angere probleme. Dit zaet trouwes niks äöver mien politieke väörkeur. ’t Is, wie gezag, allein mer ‘n väörbeeld van korte termien dinke vanoet ’t perspektief van eine man of eine groep miense.
Van al det naowieze, beledige en klage en ouch van zake die get mieër persuenlik van aard zeen, val ich nogal ‘s stil. Lètterlik en figuurlik. Mien favoriete plaats óm stil te valle, gae wetj ‘t waal, is aan de Maas. Zaak dus óm op ’t juuste moment ein sjoeën plaetske op te zeuke. Mien favoriete Maas is d’r ein zónger golve. Rimpelloos. Mer net wie in ’t echte laeve, is det ein illusie. De tied van rimpelloosheid is väör mien generasie al efkes väörbiej. Dus ich doon ’t mèt bienao rimpelloos. Op hieële gooj daag zuusse tösse die doezendje kleine maasrimpels ’t wateroppervlak sjittere. Doezendj sterre, mer den in ’t water. Genóg óm op ziene tied al det staof, stoef of stòf weer efkes weg te speule. Knatsch egaal eigelik, staof, stoef of stóf. Of woor ’t eigelik sjtaof, sjtoef of sjtóf?
Gr Hans