Blauw
Aafgeloupe maondjig woor de versjrikkelikste daag van ’t jaor. Det waas op väörhandj door miense die d’r alles vanaaf weite oetgezóch. Noe bön ich nogal van de väörzichtige. Haoj ich, nao de aankondiging, op zónne daag alle rolloeke toe. En leefst mien ouge ouch nog. As ich eine pluche Kwiebus haaj gehadj, haaj ich mich d’r mèt ónger ein dèkbèd verstoptj. Blue Monday!
Op ’t moment det fieëstdaag Amerikaanse name gaon kriege, mósse oetkieke. Den zitj d’r gegarandeerdj get achter. Zónger te weite weróm dach ich: oké, mer dees reis dus neet! Ich kees zellef waal waat väör kläör blauw deze maondjig dit jaor haet.
Toegegaeve, ich waerdje geholpe door get situaties. Óm te beginne móste we smörges in Zitterd zeen väör ein aafspraok. In zón geval, as wae wiejer as Heytse van hoes aaf mótte, kiek ich väöraaf altied waat väör waer we moge verwachte. Óm te weite of we ieërder mótte vertrèkke. Zoeëdet we ós mèt ein geröst hert in de file kènne gaon staon ergere. Of d’r ekstra bótterhamme mèt mótte of ein thermopak of ein landjkaart. Ouch asse wiejer as 10 km van hoes aaf bös, mósse altied väörbereid zeen op noeëdsituasies. Mer in dit geval haaje we dus mazzel. Zon!
Geholpe dus, door ’t toeval van good waer en ’t feit det wae toch al halverwaege Zuid Limburg móste zeen, kaos ich mer väör oze eige blauwe variant. Eine hemelsblauwe maondjig in Mestreech. Op de Sint Pietersberg. Blauw genóg väör ós. Ein bietje recalcitrant veuldje ‘t waal. In plaats van door de kneen te gaon väör ’t väör-oetzicht, zelf keeze väör ós eige oetzicht.
Gr Hans