Autobahn
De waeg nao röst is verre van röstig. Waat ein kontrast. De aanloup en de waeg nao vekansie allein al rechtvaardige daonao ein periode van niks doon. Of bienao niks doon. Want langer den ein paar oor stilzitte is d’r dök neet bie. Ouch op vekansie neet.
As d’r ein dingk is woeë-in de taegestèlling tösse echtelieden good toet oetdrökking kumptj, den is det waal de väörbereiding op vekansie. Väör mich is det ein kwestie van ’n keteer. Det waat nuuëdig is óm te äöverlaeve in ein tas en wegweze. Wieväöl ich ouch naodink äöver vanalles en nog get, op dit vlak kèn ich gein twiefel. Huuëgstes erger ich mich aan michzellef as we op de plaats van besjtumming zeen. Det ich den mót vaststèlle, det ich toch nog teväöl höb mètgenaome. Väör mien wederhèlftj is det gans anges. Nao al die jaore bön ich bienao zoeë wies en bienao zoeë wiet, det ich ’t mer laot gebäöre. Bienao.
De waeg nao gelök geit äöver die Autobahn. Van Baustelle nao Staubelle. Want as se ein file aankondigs oppe Autobahn, den kumptj die d’r ouch. God moog weite weróm. D’r is niks te zeen, mer toch kumptj die file d’r den. De Pruusse zeen ieverige miense. Die blieve mer wèrke aan dae waeg. Zón Autobahn is de perfecte ómgaeving óm mien zwake puntje bloeët te lègge. Gein gedöldj en mich ónredelik ergere aan ’t ónfatsoen van anger miense.
Kompleet mentaal oetgeput arriveer ich meistal oppe plaats van bestumming. Doe mós d’r get väór äöver höbbe. Mer väör degene die dinke: “weróm dui se dichzellef det den aan?” Kiek nao de foto’s. Krom zin hèltj biej mich noeët lang aan mèt ’t väöroetzicht op oetzicht. Enig ieniemienie minpuntje is det örges achter in miene kop ein irritante gedachte blieftj jäöke. We mót daezellefdje waeg ouch nog trök nao hoes.
Gr Hans