’t Graas van Ospel

Mien favoriete óngerdeil van oze haof is ’t gezón. ’t Graas. Greun is mien favoriete kläör. Ierlandj de plaats woeë ich ’t leefste bön as ich den toch ech örges anges mót zeen den toes of dun biej hoes. “40 shades of green” is zèk mer mien dingk. Det zal ouch de raeje zeen det ich mich gemekkelik op mien gemaak veul in een wei. Zoeë ouch ein paar waeke gelaeje in Ospel. Op ’t Moulin Blues festival.

De ieërste ervaring mèt ’t Ospelse graas, lang gelaeje, waas neet drek väölbelaovendj. De plaatselikke voetbalwei waas, wie zal ich ’t netjes zègke, neet persé prettige gróndj väör de Naerse voetballers in ’t algemein. Of ’t aan det graas loog? 110% inzèt waas dök neet genóg. Soms laek ’t waal as of we ‘t taege 12 of 13 man móste opneme.

Mèt as gevolg det eder volgendj bezeuk aan ein Ospelse voetbalwei väöraaf al verhuuëgdje blooddrök opleverdje.

Die herinnering waas zeker neet ’t ieërste waat in mich opkwoom, wie ich ein paar waeke gelaeje de wei aan de Steine Brök in Ospel opleep. Dao kraeg ich gaaroet gein kans väör. As “Moulin Blues groentje” waas ich drek ónger de indrök van ….. ja eigelik van hieël väöl. De vruntjelikke óntvangst, de massa vriejwilligers die ouch nog ‘s allemaol gooj zin haje, ’t kompakte komplete en gezellige festivalterrein. Ein wei, neet óm te dartele, mer óm op ‘t gemaak gewuuën mer alles äöver dich haer te laote kome. As ich den toch haaj wille dartele? Ich bön neet zónne D’Artelgnan, dus det haaj waarsjienlik bizar oetgezeen. Mer ‘t haaj zeker nemes gestuuërdj.

En de meziek? Uiteraard waas de meziek geweldig. Blues is väör mich eigelik prónt wie beer. Toes zal ich ’t neet gemekkelik pakke, mer in good gezelsjap en op de juuste plaats smeuktj ’t fantasties. Zoeë ouch in Ospel. Woeë ’t graas aan de angere kantj van de waeg dus ech fantasties väöl greuner is. Weit ich noe. Zunj det ich d’r 39 jaor äöver höb gedaon, óm dao achter te kome.

Väör daegene dae dinktj, tsjuu, hae stèktj waal erg gemekkelik weer get vaere in de kóntj biej angere. Niks d’r van. Edere kieër as örges zón tent in ein wei sjteit, zitte dao óntèlbaar väöl oore wèrk in van óntèlbaar väöl vriewilligers. Ouch biej Moulin Blues. Miense die op de ieërste plaats ein passie deile en dao gaer anger miense eine sjoeëne daag mèt bezörge. Get waat allewiel lang neet mieër zoeë gemekkelik en zoeë gewuen is, as det ’t d’r oet zuut. Get waat ederein zich bès moog realisere, as d’r weer ’s örges in ein wei zón tent mèt meziek sjteit.

Gr Hans